Nie wiem, czy zastanawiałeś się kiedyś nad tym, czym konkretnie są „otwarte drzwi”. Ja od kilku lat zwracam na to zjawisko uwagę i świadomie słucham opowieści ludzi, którym „otworzyły się drzwi” i w nie weszli. Bardzo często te „otwarte drzwi” były konkretnymi osobami, które otwierały nowe możliwości.
Kilka praktycznych wskazówek odnośnie tego, jak można odkryć swój osobisty potencjał.
Głęboko w człowieku zamieszkują te drzemiące siły: siły, które zdumiałyby go, gdyż nigdy nawet nie marzył o ich posiadaniu; siły, które zrewolucjonizowałyby jego życie, gdyby obudził je i uruchomił.
Często zaniedbywanie istotnych spraw może doprowadzić do powstania potworów, które będą niszczyć i psuć nasze osobiste życie, a także życie ludzi, którzy nas otaczają.
Świętowanie osobistych zwycięstw jest nietypowe dla naszej kultury. Dla typowego Polaka pytanie: Czy masz nawyk świętowania swoich zwycięstw? jest dziwne. Świętowanie zwycięstw? Jakich zwycięstw? Opłakiwanie porażek? Tak, zdecydowanie tak! Żałowanie tego, czego nie udało się osiągnąć? Oczywiście! Odczuwanie smutku z powodu tego, czego się jeszcze nie ma, czego jeszcze nie udało się zrobić, z powodu gwiazd, których jeszcze nie udało się dotknąć? Tak. Ale świętowanie zwycięstw?
Jak to jest w twoim przypadku?
Łatwo jest uderzyć drugiego w twarz i wykrzyczeć mu w oczy: Ja się wezmę za ciebie i cię wyprostuję! Ja zrobię z tobą porządek! Jednak prawda jest taka, że tego typu zachowanie, postawa, próby naprawiania i prostowania drugiego człowieka na siłę, najczęściej tylko bardziej go wykrzywiają i pogłębiają problem.
Na szczęście sprawa wcale nie jest beznadziejna. Jeśli zechcesz zacząć od siebie, to jest szansa na znaczną poprawę sytuacji.
Każdy człowiek prowadzi w głowie pewną kronikę wydarzeń ze swojego życia. Ta kronika jest wybiórcza, to znaczy pewne wydarzenia są w niej utrwalane, jako bardzo ważne, inne są pomijane, jako niewiele znaczące. Do tego często dodawana jest interpretacja tych wydarzeń, która nie zawsze jest prawdziwa, a także bajki, mity i przekonania wyssane z palca. Z czasem człowiek zaczyna wierzyć w swoją mentalną kronikę – tzn. w znaczenie jakie nadał różnym wydarzeniom swojego życia, a nawet w rzeczy, które nie są w pełni prawdą.
Siedziałem z rodziną na plaży. Opodal mnie siedziały dwie panie z dziećmi. Wyglądały na przyjaciółki. Rozmowa toczyła...
W 1996 roku, gdy jeszcze prowadziłem amatorski teatr laki zostałem zaproszony na dziesięciodniowe szkolenie do Stanów...
Wracałem z Łodzi. Zgłodniałem i zatrzymałem się w KFC. Pełno ludzi i brak miejsca. Czasem uśmiech potrafi zdziałać...
Taka moja refleksja na to, co się dzieje obecnie wśród nas, w Polsce, nawet wśród chrześcijan. Wolność słowa jest...
Niestety, w naszym życiu nie zawsze rzeczy układają się tak, jakbyśmy sobie tego życzyli. Czasami jest zupełnie na odwrót. Wszystko się wali i sprzysięga przeciwko nam. Co wtedy? Jak w takich okresach żyć?