Uczenie się dbania zarówno o siebie, jak i o innych


Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich! (Filipian 2:4 BT)

Gdy miałem 35 lat poczułem się jak pusty garnek z wypalonymi dziurami. Czułem się wykorzystany, zużyty, wypalony, wzgardzony, odrzucony.  Myślałem, że nie mam nic wartościowego, czym mógłbym się podzielić z innymi. Czułem się tak, jakbym zjeżdżał na bocznicę, aby utknąć wśród starych, wysłużonych, zardzewiałych i zniszczonych wagonów.

Jedną z przyczyn ku temu była moja dysfunkcja, z której nie zdawałem sobie wtedy sprawy. W tym czasie byłem nastawiony na to, aby pomagać, dawać i inwestować w innych, ale sam nie prosiłem o pomoc, nie mówiłem o tym, czego potrzebuję i nie eksponowałem się na to, aby ludzie mogli we mnie zainwestować. W rzeczywistości nie chciałem niczego przyjmować, nie szukałem pomocy, a jeśli już jej w czymś potrzebowałem, to byłem zbyt dumny, aby o nią poprosić. W wyniku tego wyjałowiłem się, czułem, że nic wartościowego nie mam już do dania, zacząłem się wypalać zawodowo. Miałem coraz mocniejsze przekonanie, że aby nadal móc dawać i pomagać, muszę zacząć coś przyjmować do swojego życia.

Poproś o pomoc, a zaskoczy cię to, co się stanie

Właśnie w tym czasie przeczytałem książkę Briana Shera p.t. O czym wiedzą bogaci i dlaczego trzymają to w tajemnicy. Dziś nic z tej książki nie pamiętam, za wyjątkiem tytułu jednego z rozdziałów: Poproś o pomoc, a zaskoczy cię to, co się stanie. Uświadomienie sobie prostej prawdy zawartej w tym zdaniu doprowadziło do znaczącego przełomu w moim życiu. Przez wiele lat byłem nastawiony na dawanie i pomaganie innym, aż w końcu odkryłem, że ja także potrzebuję przyjmować. Zrozumiałem, że powinienem nie tylko pomagać innym, ale muszę również przyjmować pomoc, a co więcej – prosić o nią. To był jeden z punktów zwrotnych w moim życiu i pracy zawodowej.

  • Otworzyłem się na pomoc.
  • Zacząłem prosić o pomoc.
  • Zacząłem przyjmować to, co ludzie chcieli mi zaoferować.

Pomagałem, ale zacząłem też prosić o pomoc. Służyłem, ale też pozwoliłem, aby mi służono. Inwestowałem w ludzi, ale zacząłem też szukać możliwości, w których inni mogliby zainwestować we mnie. To zmieniło moje życie. Ubogaciło mnie, postawiło na nogi, uzdrowiło i wzmocniło.

Dziś wiem, że aby być zdrowym człowiekiem, trzeba zarówno dawać, jak i przyjmować, troszczyć się o innych, ale też o siebie.

Dbaj zarówno o siebie, jak i o innych

Oznaką dojrzałości jest przyjęcie na siebie odpowiedzialności i dbanie zarówno o swoje interesy, jak też o interesy innych. Prócz dojrzałości do tego potrzebne jest dbanie o życiową równowagę.

Najgorzej jest, gdy człowiek nie dba ani o interesy innych, ani o swoje. Źle jest też, gdy dba tylko o swoje sprawy, albo tylko o sprawy innych, bo to jest skrajnością i zaburza równowagę. Natomiast dojrzałość polega na dbaniu zarówno o siebie, jak i o innych. Niewielu ludziom przychodzi to naturalnie. Jest to coś, do czego należy dojrzeć, co trzeba zrozumieć i zacząć w ten sposób żyć.

Richard_Brixel_Balans

Życiowa lekcja

Dbaj o równowagę pomiędzy dawaniem, a przyjmowaniem. Troszcz się o innych, ale też o siebie. Ucz się zachowywać w życiu równowagę pomiędzy dbaniem o swoje własne interesy, jak i o interesy innych.

Praktyczne zastosowanie

1. W jakim jesteś miejscu? Które z poniższych stwierdzeń jest prawdziwe w twoim przypadku?

– Nie dbam ani o interesy innych, ani też o swoje.

– Dbam tylko o interesy innych. Jestem nastawiony tylko na dawanie i pomaganie. Nie chcę nic dla siebie.

– Dbam tylko o swoje interesy. Przyjmuję pomoc, wsparcie i rozmaite dary, ale nic innym nie daję i nikomu nie pomagam.

– Dbam zarówno o swoje interesy, jak i o interesy innych. Przyjmuję od innych i proszę o pomoc, ale w tym samym czasie również pomagam i obdarowuję ludzi.

2. Czy dbasz zarówno o interesy innych, jak i o swoje?

3. Czy jesteś nastawiony zarówno na dawanie, jak i przyjmowanie? Czy potrafisz zarówno pomagać, jak i prosić o pomoc?

4. Czy potrzebujesz wprowadzić do swojego życia jakieś zmiany? Czy potrzebujesz w swoim życiu coś zmienić?

Photo credit: commons.wikimedia.orgBengt Oberger

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>