Nie próbuj stać się człowiekiem renesansu

Jeśli będziesz próbował być mistrzem we wszystkim, nigdy nie podniesiesz się ponad przeciętność.

Thomas Edison

Czy musisz być wszechstronnie uzdolniony?

Czy chciałbyś być człowiekiem renesansu?

Leonardo_selfCzasami człowiekiem renesansu nazywa się osobę wszechstronnie utalentowaną, posiadającą rozległą wiedzę z różnych dziedzin.[1] Wybitnym przykładem człowieka renesansu (jego archetypem) jest Leonardo da Vinci (ur. 1452, zm. 1519). Był on włoskim malarzem, architektem, filozofem, muzykiem, pisarzem, odkrywcą, matematykiem, mechanikiem, anatomem, wynalazcą, geologiem, rzeźbiarzem. Był jednym z najbardziej utalentowanych ludzi w historii. Jest uznany za jednego z najwybitniejszych malarzy. Jako inżynier, Leonardo tworzył projekty wyprzedzające jego czas, opracowując koncepcje śmigłowca, czołgu, wykorzystania podstaw tektoniki płyt, podwójnego poszycia burt statku i wiele innych innowacji. Doprowadził do znacznego wzrostu poziomu wiedzy o anatomii, budownictwie lądowym i hydrodynamice. Dodatkowo zaznaczył swoją obecność także w dziedzinie architektury, rzeźby, filozofii i pisarstwa, choć te zajęcia odgrywały mniejszą rolę w jego życiu. Do dziś przetrwało 7 000 stron jego notatników z rysunkami, szkicami naukowymi i notatkami.[2]

Ludzie wszechstronnie obdarowani są wyjątkami od reguły

Twórczość Leonarda da Vinci robi na nas olbrzymie wrażenie. Był artystą i naukowcem, mistrzem i geniuszem. Jednak był wyjątkiem. Choć czasami rodzą się tacy ludzie jak on, to są zaledwie potwierdzeniem reguły, że typowy człowiek może być mistrzem tylko, jeśli będzie się specjalizował w określonym zakresie predyspozycji, którymi został obdarzony.

Czy naprawdę powinniśmy pracować nad tym, aby podciągnąć się w dziedzinach, w których kiepsko sobie radzimy?

Moje pokolenie, przynajmniej do 15 roku życia, było wychowywane na ludzi renesansu. Sam do końca nie rozumiem dzisiaj, jaki cel przyświecał naszym nauczycielom, wychowawcom i pedagogom? Czy chcieli nas wychować na Leonardów da Vinci? Chciano, abyśmy byli dobrymi matematykami, chemikami, polonistami, artystami, sportowcami itd. W szkole było najistotniejsze to, z czym sobie kiepsko radziliśmy. Więc na wywiadówce najważniejszym było poinformowanie naszych rodziców o tym, w czym byliśmy kiepscy. Rzadko mówiono naszym rodzicom, w czym jesteśmy dobrzy i w czym powinniśmy się rozwijać. Podobnie było z informacjami kierowanymi do nas. W większości przypadków były to negatywne komunikaty.

W naszej kulturze kładziono nacisk na to, w czym jesteśmy kiepscy i informowano nas o tym, w czym powinniśmy się podciągnąć.

Jednak Bóg stworzył nas z określonymi talentami. Do niektórych dziedzin mamy naturalne predyspozycje, do innych nie. Niestety nie kładziono dostatecznie dużo nacisku na to, abyśmy się rozwijali w tym, do czego mamy największy potencjał. Dlatego też, niektórzy z nas mają skłonność do podciągania się przez całe życie w tym, w czym są kiepscy. Przez to nigdy w niczym nie są mistrzami i nie osiągają mistrzostwa.

Szybuj w oparciu o swoje silne strony

W swojej niezwykłej książce Soar with YourStrengths[3] Donald O. Clifton i Paula Nelson prezentują wnioski płynące z czterdziestu lat badań prowadzonych przez Instytut Gallupa między innymi w takich wiodących firmach Amerykańskich jak Federal Express, Prudential Securities czy Disney Development Co. Autorzy przedstawiają w tej pozycji tzw. teorię silnych stron, którą można wyrazić następującym zdaniem:

Skupiaj się na swoich silnych stronach, a zarządzaj słabymi.

Według tej teorii bardzo niemądrą filozofią życiową jest próbowanie doskonalenia się w obszarach, w których człowiek kiepsko sobie radzi kosztem zaniedbywania obszarów, w których jest wyjątkowo utalentowany. Tego typu zachowanie prowadzi do przeciętności, braku życiowej satysfakcji i nieefektywności.

Z kart książki płynie prosta, ale rewolucyjna filozofia budowania życia, rozwijania kariery zawodowej, osiągania rezultatów i dążenia do doskonałości:

Odkryj, co robisz dobrze i rób tego więcej. Odkryj, z czym sobie kiepsko radzisz i przestań to robić.

Teoria silnych stron sugeruje kilka ciekawych wniosków, nad którymi warto się pochylić:

  • warto rozpoznać zarówno swoje silne, jak i słabe strony (tzn. zrozumieć, jaki potencjał się posiada, a także jakiego się nie ma);
  • warto świadomie ograniczyć zakres swojego działania i robić więcej tego, w czym człowiek dobrze sobie radzi;
  • warto uzmysłowić sobie swoje słabe strony i ograniczyć funkcjonowanie w ich obszarze;
  • nie warto próbować przekuwać słabej strony w silną;
  • warto zarządzać słabymi stronami i minimalizować je, aby stworzyć miejsce dla swoich silnych stron i świadomie pracować nad ich rozwojem.

Są to proste myśli, ale do mojego życia wniosły absolutną rewolucję. Po raz pierwszy zetknąłem się z teorią silnych stron, gdy miałem 25 lat. W tym czasie byłem mentorowany przez Amerykanina, Johna Daigle. Jedną z rzeczy, które mi wpajał była ważność zrozumienia mojego potencjału (tzn. silnych stron) i wybudowania na tym całego swojego życia. Jestem mu niezwykle wdzięczny, ponieważ pomogło mi to stworzyć udane, spełnione i skuteczne życie.

Powinniśmy skupić się na odkrywaniu naszych silnych stron, tak abyśmy rozumieli w jakich sferach jesteśmy w stanie się rozwijać i osiągnąć mistrzostwo

Ludzie łatwiej osiągają własny potencjał, gdy pracują nad swoimi mocnymi stronami zamiast nad wadami.

dr John C. Maxwell

Bez wątpienia znajomość własnych mocnych i słabych stron przesądza o powodzeniu lub klęsce. Oceń swoje umiejętności i opracuj strategię, żebyś mógł je wykorzystywać z korzyścią dla siebie.[4]

Steve Harvey

Jestem przekonany, że powinniśmy skupić się na tych kilku rzeczach, w których jesteśmy genialni i dążyć do tego, aby być w nich mistrzami. Natomiast zaangażowanie w pozostałe rzeczy powinniśmy ograniczyć do minimum, albo zupełnie zignorować. Nie mówię tutaj o negatywnych cechach charakteru, nad którymi należy pracować i je niwelować, ale o naturalnych predyspozycjach i talentach.

Praktyczne zastosowanie

  1. Czy zależy ci na tym, aby być wszechstronnie uzdolnionym? Czy twoją ambicją jest stanie się człowiekiem renesansu?
  2. Człowiek renesansu jest wyjątkiem od reguły. Od jakiej? Co to znaczy? Co to znaczy dla ciebie?
  3. Czy jesteś świadomy zarówno swoich silnych stron (atuty, talenty, naturalne predyspozycje), jak i słabych (brak atutów, predyspozycji, talentu, wady i rysy na charakterze)?
  4. Czy zostałeś wychowany w kulturze, w której krytykowano twoje słabe strony i zmuszano cię do podciągania się w nich, czy też w kulturze, w której chwalono twoje silne strony i zachęcano cię, abyś rozwijał się głównie w oparciu o nie?
  5. Czym jest teoria silnych stron? Jakie jest twoje zdanie temat tej teorii?

_____________________________

[1] Pokrewnym określeniu „człowiek renesansu” jest termin „polihistor” lub „polimat”.  Jest to osoba posiadająca rozległą wiedzę z wielu różnych dziedzin, encyklopedysta. Według słów Leona Battisty Albertiego, jest to „człowiek, który potrafi dokonać wszystkiego, na co przyjdzie mu ochota”. Synonimem tego terminu może być również słowo „omnibus”. Do znanych polihistorów w historii należą: Arystoteles (384–322 p.n.e.); Izydor z Sewilli (ok. 560–636); Al Kindi (ok. 800 – ok. 879); Leon Battista Alberti (1404–1472); Erazm z Rotterdamu (ok. 1469–1536); Mikołaj Kopernik (1473–1543); Galileusz (1564–1642); Blaise Pascal (1623–1662); Isaac Newton (1643–1727); Benjamin Franklin (1706–1790); Thomas Jefferson (1743–1826); Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832); Bertrand Russell (1872–1970); Winston Churchill (1874–1965); Herbert Simon (1916–2001). Za: https://pl.wikipedia.org/wiki/Polihistor

[2] Informacje na temat Leonarda da Vinci opracowane za: https://pl.wikipedia.org/wiki/Leonardo_da_Vinci

[3] Donald O. Clifton, Paula Nelson, Soar With Your Strengths, Dell Publishing Group, New York, 1992.

[4] Steve Harvey, Działaj jak człowiek sukcesu, Burda Publishing Polska, Warszawa, 2016, s. 178.

Graphics info: Wikimedia Commons

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>