Archiwa tagu: nawyki

Pan sobie sam pisze tragedię…

Teoria literatury była dla mnie jednym z mniej przyjemnych zajęć na studiach polonistycznych. Okazała się jednak niezbędna do zrozumienia różnych zjawisk literackich, np. kompozycji, właściwości językowych dzieła oraz wielu, wielu innych. Z pewnością są ludzie mocno zainteresowani tą dziedziną nauki o literaturze. Ja natomiast podchodziłam do zajęć z tego przedmiotu ze sporym dystansem i nie byłam w tym wyjątkiem, jednak non scholae sed vitae discimus (łac.) – nie uczymy się dla szkoły, ale dla życia.

Po weekendzie zawsze przychodził okropny poniedziałek. Rzesza rozbawionych i wypoczętych studentów wracała w tryby cotygodniowej pracy i rutyny uniwersyteckiej. Każdy poniedziałek aplikował grupie, z którą uczęszczałam na zajęcia dawkę wiedzy z teorii literatury. Nasz wykładowca z wielką pasją omawiał niezrozumiałe dla nas, zwłaszcza po weekendzie, tezy i zagadnienia. Najtrudniejszym czasem w trakcie ćwiczeń było odpytywanie i sprawdzanie nabytej wiedzy studentów. Wszyscy siedzieli wtedy bardzo pilnie zaczytani w swoich notatkach, zajęci wyszukiwaniem ulubionego długopisu lub unikaniem wszelkich kontaktów wzrokowych z wykładowcą. On jednak pozostawał niewzruszony, siadał przy biurku, szukał w kieszeniach swojej granatowej marynarki okularów, wyciągał kajecik i wybierał „szczęśliwca”. Pewnego razu padło na chłopaka, który ledwo orientował się, gdzie jest i czego dotyczą zajęcia. Po odczytaniu jego nazwiska student zrozumiał, że o niego chodzi i po dłuższej chwili wstał. Z ust wykładowcy padło pytanie. Sala zamilkła. Chłopak nie miał pojęcia, o co chodzi, przeniósł się do naszej grupy całkiem niedawno i nie zdążył się jeszcze zorientować, na czym polegają zajęcia. Gdy pytający przez dłuższą chwilę nie uzyskał odpowiedzi, pozbył się złudzeń na przeprowadzenie ciekawego dialogu, przejechał palcami po wąsach, przypominających wąsy imć pana Zagłoby i powiedział:

Czytaj dalej  ›

7 nawyków skutecznego budowania zespołów

Jako przywódca nigdy nie osiągniesz niczego wybitnego bez umiejętności budowania zespołów. Jeśli nie masz zespołu, albo nie jesteś częścią zespołu, to znajdujesz się dopiero na początku drogi do czegoś, co ma znaczenie.

Myślę, że marzeniem każdego przywódcy jest przewodzenie wybitnym, skutecznym, odnoszącym sukcesy i wywierającym wpływ zespołom. Po przeanalizowaniu mojego ponad dwudziestoletniego doświadczenia w przywództwie, chciałbym w tym wpisie zwięźle przedstawić siedem nawyków, które według mnie powinien rozwinąć w sobie każdy lider, pragnący budować ponadprzeciętne, skuteczne i wyróżniające się zespoły.

Czytaj dalej  ›

Jak stać się pożeraczem żab?

Każdy codziennie powinien zrobić przynajmniej dwie rzeczy,zaba_27618377639 których nie cierpi robić, po prostu dla wprawy.

William James, psycholog

1. Podejmij decyzję, że zaczniesz zjadać swoje żaby

W życiu pozytywne zmiany rozpoczynają się od decyzji.

Wiem, to jest naprawdę trudne, ale właśnie od tego rozpoczyna się przemiana – jeśli masz problem z żabami i chciałbyś się z nimi rozprawić, to któregoś dnia powinieneś zatrzymać się, popatrzyć sobie w lusterku w oczy i powiedzieć: Jestem odpowiedzialny za rozprawienie się z moimi zaniedbaniami i z Bożą pomocą mogę, i chcę to uczynić. Zrobię porządek w moim życiu i na bieżąco będę realizował istotne zadania.

Czytaj dalej  ›

Pragniesz doświadczyć przełomu? Stań się pożeraczem żab

Jedną z zasadniczych rzeczy, która różni ludzi sukcesu od ludzi porażki jest to, co robią ze swoim czasem. Każdy ma dokładnie tyle samo czasu, jednak ludzie sukcesu decydują się robić pewne rzeczy, które ludzi porażki napawają odrazą. Na przykład ludzie sukcesu są skupieni na realizowaniu zadań priorytetowych, nawet jeśli nie mają na to ochoty, lub się ich obawiają. Oni po prostu robią to, co trzeba, niezależnie od tego, czy to czują, czy też nie. Dotyczy to również regularnego rozprawiania się z żabami.

Z ludźmi porażki jest inaczej. Zwykle unikają rzeczy, na które nie mają ochoty – unikają wyzwań, które są nieprzyjemne, lub też napawają ich lękiem.

Czytaj dalej  ›

Jak stałem się pożeraczem żab

W 2010 roku poziom mojego niepokoju cały czas się nasilał. Moje życie było zalewane narastającą falą żab. To był koszmar. Ze wszech stron przybywało malutkich żab, dużych, a nawet ropuch. Było ich coraz więcej, a ja próbowałem udawać, że ich nie ma. Nie potrafiłem się zmusić, aby coś z nimi zrobić.

Mój problem polegał na tym, że przez minione 10 lat, gdy rozpoczynałem i przystępowałem do pracy, zaczynałem od robienia rzeczy, które sprawiały mi przyjemność, a żaby spychałem na później, za każdym razem wmawiając sobie, że zajmę się nimi w drugiej połowie dnia, albo pod koniec tygodnia. Jednak gdy nadchodziła druga część dnia, albo koniec tygodnia, nie miałem ani siły, ani ochoty, aby coś z nimi zrobić. W wyniku tego nigdy nic z nimi nie robiłem.

Czytaj dalej  ›

Pożeracz żab

Niezwykły wpływ na moje życie miało odkrycie dwóch tematów: olbrzymów i żab.

Uzmysłowienie sobie moich olbrzymów i żab, zmaganie się z nimi, oraz świadoma praca nad ich wyeliminowaniem  pomogło mi podnieść się na wyższy poziom, a także uczyniło mnie lepszym człowiekiem.

W rzeczywistości nadal zwalczam kolejne olbrzymy i niemal każdego tygodnia zjadam żaby. Stało się to częścią mojego życia. Na początku musiałem się do tego zmuszać, ale z czasem stało się to moim nawykiem, który jest częścią mojej codzienności.

Jestem wdzięczny sobie za to, że przystąpiłem do walki z olbrzymami i żabami, bo umożliwiło mi to stanie się lepszym człowiekiem i podniesienie mojego życia na wyższy poziom.

Czytaj dalej  ›

Czy wyznaczanie celów ma naprawdę znaczenie?

Jeśli człowiek podąża z pewnością w kierunku swoich marzeń i stara się żyć wymarzonym życiem to spotka się z sukcesem niespodziewanym w dzisiejszych czasach.

Henry David Thoreau

Cały czas spotykam liderów, którzy nie mają jasno określonych celów. Większość z nich jest strasznie zajęta organizowaniem pracy i służby, które wyświetlają się na ekranie ich radaru każdego dnia. Tylko niektórzy są w stanie wznieść się ponad presję dostarczania rozwiązań każdego dnia i skupić się na kolejnych krokach, które są konieczne do wypełnienia ich wizji. Każdy kolejny krok musi mieć cel, który musi być osiągnięty podczas wypełniania twojej wizji.

Jeśli nigdy nie wyznaczasz sobie realistycznych celów, porzucasz swoje cele w zniechęceniu, albo nie masz nawet pojęcia jak wyznaczać cele, twój system się zamyka. W niektórych przypadkach pojawia się depresja, a niektórzy liderzy zaczynają nawet chorować.  Znane są przypadki, kiedy więźniowie wojenni po prostu kładli się i umierali kiedy kończyły się ich nadzieje na przyszłość. Niespełnione nadzieje nadal przynoszą największe rozczarowania.

Czytaj dalej  ›