0

Wskazówki dla mentora. Wskazówka 2

Wierz w swojego ucznia, ale nie stawiaj całego swojego dziedzictwa na jedną kartę.

1. Wierz w swojego ucznia

Aby móc wychować ucznia, musisz w niego wierzyć.

Wielu Polaków nie ma wiary w samych siebie, mają bardzo niskie poczucie wartości i słabo rozwiniętą asertywność. Potrzebują, aby ktoś w nich wierzył i mówił im, że w nich wierzy. Będą mogli wtedy zacząć budować swoje życie najpierw w oparciu o cudzą wiarę, aby dopiero potem zacząć budować w oparciu o swoją własną.

Daj swojemu uczniowi skrzydła poprzez wiarę w niego.

(Nawiasem mówiąc, jeśli nie wierzysz w swojego ucznia, prawdopodobnie nie okażesz się dla niego dobrym mentorem.)

Nastaw się na zachęcanie swojego ucznia

Żyjemy w kulturze, która jest bardzo negatywna i śpieszy, aby wytykać nam wszystkie niedociągnięcia i krytykować nas, niezależnie od tego, czy na to zasłużyliśmy, czy też nie.

Korekta czyni dużo, ale zachęta jeszcze więcej.

Johann Wolfgang von Goethe

Musisz pamiętać, że na negatywizmie nie da się budować. Konstruktywna krytyka jest bardzo istotna i nie należy od niej stronić, jednak w życiu innych ludzi nie budujemy w oparciu negatywne rzeczy, ale w oparciu o rzeczy pozytywne. Mów swojemu uczniowi dużo pozytywnych i zachęcających rzeczy. Daj mu dobry fundament, na którym będzie mógł się oprzeć i budować.

Dostrzegaj w swoim uczniu to, co jest w nim najbardziej wartościowe i na tym opieraj swoją pracę z nim

Jeśli istoty ludzkie są postrzegane jako osoby z potencjałem, a nie problemy, jako posiadające silne strony, a nie słabości; jako nieograniczone zamiast tępych, nudnych, nieciekawych i obojętnych, to wtedy dobrze się rozwijają i wyrastają na miarę swoich możliwości.

Bob Conkin

Przeciętny Polak nie widzi w sobie tego wszystkiego co w nim wartościowe. Gdy patrzysz na swojego ucznia z boku, zapewne dostrzegasz w nim wiele wartościowych rzeczy, szczególnie jeśli patrzysz poza zewnętrzną, bezwartościową skorupę, którą uczeń z czasem może odrzucić. Nie zakładaj, że te wartościowe rzeczy widzi również twój uczeń. Zacznij mu o tym mówić. Niech zacznie widzieć obraz tego, kim jeszcze nie jest, ale może się stać.

Traktuj człowieka takim, jakim wydaje się być, a uczynisz go gorszym. Ale traktuj człowieka, tak jakby był tym, kim potencjalnie może być, a w ten sposób sprawisz, że stanie się tym, kim powinien być.

Johann Wolfgang von Goethe

2. Nie stawiaj wszystkiego na jednego ucznia

Nie stawiaj całego swojego dziedzictwa na jedną kartę.

Nie inwestuj tylko w jednego człowieka, bo nie wiesz, czy ten człowiek nie roztrwoni powierzonego mu dziedzictwa.

Aby ująć to prościej, powiem wprost – każdy człowiek może zawieść. Dlatego też nie stawiaj tylko na jednego człowieka.

Pan Jezus został zdradzony przez swojego ucznia Judasza, który później się powiesił. Natomiast apostoł Paweł został opuszczony przez Demasa, który umiłowawszy świat doczesny odszedł do Tesaloniki (2 Tm 4:10).

Co, jeśli twój uczeń jest Judaszem, albo Demasem?

Jeśli całe swoje dziedzictwo przekażesz tylko jednemu człowiekowi, a on odwróci się od Bożego powołania, to twoje dziedzictwo zmarnieje.

Inwestuj w kilkunastu ludzi.

– Pan Jezus powołał 12 uczniów:

I powołał ich dwunastu, żeby z nim byli i żeby ich wysłać na zwiastowanie ewangelii, i żeby mieli moc wypędzać demony. Powołał ich więc dwunastu: Szymona, któremu nadał imię Piotr, Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, i nadał im imię: Boanerges, co znaczy: Synowie Gromu, i Andrzeja, i Filipa, i Bartłomieja, i Mateusza, i Tomasza, i Jakuba, syna Alfeusza, i Tadeusza, i Szymona Kananejczyka, i Judasza Iskariotę, tego, który go wydał.

Marka 3:14-19

– Apostoł Paweł wychował kilkunastu duchowych synów. Wśród nich był Tymoteusz i Onzezym. Było ich zapewne więcej, jednak Nowy Testament nie wspomina o tym szczegółowo.

Zapamiętaj

Wierz w swojego ucznia, ale nie stawiaj całego swojego dziedzictwa na jedną kartę.

Wierz w każdego ze swoich uczniów, ale nie inwestuj tylko w jednego człowieka. Inwestuj w kilku wartościowych ludzi.

Rozdziel dział między siedmiu, a nawet ośmiu, bo nie wiesz, jakie nieszczęście może się zdarzyć na ziemi.

Kaznodziei 11:2

Zastosowanie

  • Czy inwestujesz w te osoby, w które powinieneś inwestować?
  • Czy wierzysz w swoich uczniów?
  • Czy dostrzegasz w swoim uczniu to, co jest w nim najbardziej wartościowe i na tym opierasz swoją pracę z nim?

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>